محاوره

مصاحبه ی علی با بی بی سی را که نگاهی کوتاه به فعالیت های مرحوم رجاوند و آثار وی داشته است را بخوانید.

حسرت نفیسه زارع کهن نیز در سوگ "پیرمرد" حزن انگیز است

واقعیت این است که دو سال پیش قرار بود تا در دریای مکاتب غربی و تاریخ آن آب تنی کوتاهی بکنیم تا به واسطه ی آن از یک سو خاطرات گزنده ی شکست اصلاحات را قدری به دست فراموش سپاریم و از سوی دیگر درس هایی آموزنده همچون نحوه ی وارد ساختن فشار های صحیح و سیستماتیک بر حاکمیت و تصحیح بسیاری رفتارهای نابجای اصلاح طلبان  را از تاریخ و فلسفه و جامعه شناسی غرب فرا  بگیریم تا با پایه های فکری مستحکم تری به توسعه ی سیاسی و دیپلماتیک ایران بپردازیم. اما آن آب تنی به

ادامه را در ادوارنیوز و یا اینجا بخوانید

در بررسی ده گانه ی فرمان های وی با عنایت دوستان سینمایی نویس "پرده ی شیشه ای " قرعه ی اپیزود سوم آن به نام من افتاد تا به عنوان نویسنده ی مهمان پیرامون آن چند خطی بنویسم.  هرچند آنچه من نگاشتم هرگز لقب نقد بر خود نخواهد گرفت که تنها بازخوانی  بود از فرمان سوم؛ و در واقع به بررسی وقایع فیلم پرداخته ام.

پس توصیه ی اکید من این است که اگر فیلم را ندیده اید رغبتی به خواندن آنچه من نگاشته ام نشان ندهید چرا که که کل داستان فیلم در نوشتار من لو رفته است.

فرمان سوم : روز سبت را یاد کن

 می توان به یاد روز دوم خرداد  افتاد و در نوستالژی آن روز که مردم ایران سمفونی دموکراسی خویش را دل انگیز تر از هر زمانی نواختند غرقه شد و لبریز از هیجان گردید. به همان اندازه می توان نتیجه و سیاست هایی که مقدمات سوپرایز هولناک  سوم تیر ۸۴  را فراهم ساخت را به خاطر آوریم و آهی از نهاد برکشیم. می توان به سووشون...